...Ve sustular

Futboldu... Herşeyin başlangıcı basit bi futbol maçı... Gereğinden fazla kafaya takılan konular... Sabah olmuş ve herkes okula gelmişti. Gündem maddesi trajik bir şekilde yenilgiye uğrayan bir Türk takımıydı. Rutin dalgalar geçilirken buna sinirlenen tek kişinin S. olması şaşılacak bir şey değildi. Zaten yeterince sinirlenen S. ye son noktayı A. koymuştu. A.: canı sıkılan herkesin stres atmak amacıyla şiddet uyguladığı bir insandı(!). Kim bilir böyle olmasının altında ne nedenler vardı... Kimse bu nedenlere aldırış etmeden yüklenirlerdi bu insana. Son noktayı koyanın bu kişi olması, S. nin gözünü daha da döndürmüştü. Gözlerini ona dikti, ve atıldı üstüne. Başta şakaydı maksadı gerçekle karışık. Darbeleri alan A. hala dalga geçmeye devam edince, şaka bu eylemden payını çekmişti artık. A. ya şiddet uygulamak kanıksanmış bi olgu olduğundan kimse oralı bile olmamıştı. A. ile ilgili her konuda ortaya atılan, kendilerini iyilik meleği sanan E. ve B. bu durumda da ortaya çıkmış, oralı olmayanlara kızmışlardı. Ciddiyetin farkına varılmış ve olay durdurulmuştu. A. kendini sınıftan dışarı attı. Ortamda dal kıpırdamıyordu. Bu sessizliği E. bozdu: "Niye böyle yapıyorsunuz bu çocuğa ? Onun annesiyle babası ayrı, psikolojisi iyi değil."  Tam bu noktada ortaya M fırladı "Herşeyi de aileye bağlıyorsunuz değil mi... Kolayca... Ne var yani, benim de annem ve babam ayrı, hatta babam gitti başka bi kadın ile evlendi. Ben hiç böyle saçmalıklar yapıyor muyum ?  Eğer başına böyle bir durum geldiyse insanın güçlü olmak zorunda !"  öyle bir tonlamayla söyledi ki bunu... Ve sustular... Herkes...